Home Home
Otisak Otisak
Profil Profil
Intervju Intervju
Kolumne Kolumne
Globtroter Globtroter
Dnevnik Dnevnik
Bunker Bunker
Arhiva Arhiva
Najave Najave
Scena Scena
Anketa Anketa
Kontakt Kontakt


 

Srđan V. Tešin: Alternativni vodič kroz Vavilon (6)

 

Apokalipsa SAD

 

kopolaKnjiga francuskog filozofa Žana Bodrijara "Simulakrumi i simulacija" predstavlja jedinstvenu strategiju tumčenja kojom se raznolikost fenomena tumči kao simulirana prisutnost Realiteta, dakle, kao simulakrum, prikaza, pričina, priviđenje, slika ili idol. U osnovi: to je strategija prevrednovanja svih vrednosti. U njegov koncept prevrednovanja često ulazi analiza američkog načina života i američkog političkog sistema. U eseju "Apocalypse Now" - naslovljen prema filmu F. F. Kopole u kome se iz potresne priče razabiru motivi najveće nesreće u istoriji SAD - Bodrijar, analizirajući film, daje odgovor na pitanje: "Zašto američki poraz nije imao u Americi nikakve unutrašnje reperkusije?"

 

napalm"Kopola pravi svoj film onako kako su Amerikanci ratovali - u tom smislu, to je najbolje moguće svedočanstvo - sa istim odsustvom mere, istim preobiljem, istom monstruoznom nevinošću... i sa istim uspehom. Rat kao proboj, kao tehnološka i psihodelička fantazija, rat kao niz specijalnih efekata, rat koji je postao film mnogo pre no što je bio snimljen. Rat se ukida u tehnološkom testu, a za Amerikance je pre svega bio to: jedno eksperimentalno polje, džinovski teren za proveravanje njihovih oružja, njihovih metoda, njihove sile."

 

U tom smislu njegov je film, u stvari, ipak produžavanje toka rata drugim sredstvima, dovršavanje tog nedovršenog rata i njegova apoteoza. Rat se pretvorio u film, film se pretvorio u rat, oboje se sustižu u svom zajedničkom prelivanju za tehniku.

 

napalmO svireposti uživanja u snimanju kazuje i ovaj podatak: zarad filma napalmom su spaljena filipinska sela i šume da bi se ponovo pokazao pakao Južnog Vijetnama. Shodno Kopolinoj zamisli, vijetnamski rat neće biti drugo nego što je bio: rat "u kome on zapravo kao da i nije postojao - a mi zaista treba u to i da poverujemo: vijetnamski rat 'sam po sebi' se, možda, zaista nikada nije dogodio." Bodrijar piše: "Nema tu nikakve stvarne distance, nikakvog kritičkog smisla, nikakve težnje za 'osvešćivanjem' u odnosu na rat; a u tome se na neki nčin i sastoji brutalni kvalitet tog filma: što nije iskvaren moralnom psihologijom rata." I vijetnamski rat i taj film skrojeni su od istog materijala: ako su Amerikanci i izgubili rat, bez sumnje su dobili ovaj - filmski. "Kinematografska moć je jednaka i veća od moći industrijskih i vojnih mašina, jednaka i veća od moći Pentagona i vlada", objašnjava Bodrijar. Taj film se ne može razumeti ako se ne shvati nerazlikovanje reverzibilnosti razaranja i proizvodnje: od napalma do filmske trake. A to više nije razlikovanje između dobra i zla.

 
Knjige
 
Galerija
 
Strip
 
Muzika
 
Film
Advertisement